Heerenveen                                         6 oktober 2012          

Het leek een erg druilerige dag te gaan worden bij het opstaan. En ook onderweg naar Heerenveen zag het er erg nat uit daarbuiten. De bus was slechts gevuld met 23 passagiers, waarvan ik er een was, en de stemming was niet erg optimistisch. Maar waarachtig toen we een goed half uur aan de wandel waren hield het op met de nattigheid en was het zelfs wel aangenaam om te wandelen .

Van de tocht zelf is mij niet meer bij gebleven dan dat die wel erg saai was. Het heette de 5 dorpentocht en het was al de 51e keer dat ze hem hadden uitgezet. Op het routeblad stonden zelfs de bedrijven vermeld die dit mede mogelijk hadden gemaakt. We zijn o.a. plaatsen gepasseerd met de Friese namen Tsjalbert, Haskerdiken en Nijbregge.

De vereniging bleek erg zuinig op ons, ze verwachtte schijnbaar dat we hier, als rechtgeaarde Hollanders, in zeven sloten tegelijk zouden lopen. Met de auto was men namelijk de route nagereden en ons uit het oog verloren. Het waarom van de achtervolging is mij nog steeds een raadsel. Hoewel, misschien omdat Hennie eerder al aan ze gevraagd had of we deze voor verkeer afgezette weg wel echt moesten volgen? In ieder geval zaten wij intussen, niets vermoedend van de onrust, gezellig te keuvelen in ‘ it Deelshus’ dat bij toeval ook open was.

De rust op 17,4 km vonden we een beetje ver weg. Dat hield onze blaas niet en we waren al aan de koffie toe. Toen de heren ons dus alsnog tegemoet kwamen rijden, na hun tweede/derde ronde, werd ons uitdrukkelijk verteld dat we bij de controlepost moesten aangeven dat wij de vier verdwenen vrouwen waren! Wat een avontuur in het Friese land, niet! Maar ach, ik was wel gecharmeerd hiervan, al konden we op al deze rechte wegen toch echt niet verdwalen.

We waren ruim op tijd terug bij VV Heerenveen en konden dan ook een kwartiertje eerder naar huis. Bij de uitgang moest we de spelersbus van Ajax passeren. De B1 ploeg speelde op dat moment op het voetbalveld tegen Heerenveen. Koos onze chauffeur is duidelijk geen fan van ze want die zei nog uitdrukkelijk dat we vooral de andere kant uit moesten kijken.

We waren toch wel tevreden na de wandeling, want thuis was het ook niks gedaan geweest met zulk weer.

Lenie van Leeuwen.