68e Voorjaarstocht         Enschede          26km                 19 maart 2011

Om 7.30u al in de bus om te vertrekken richting Enschede. Ruim gezeten onderweg, er gingen weinig wandelaars mee dit keer. (korte afstandwandelaars gaan meestal niet mee met zon tocht, vandaar) Het werd mooi weer daar maar in eerste instantie zakte de temperatuur tot 1 graad boven nul en gingen we met een vrij dichte mist van start.

Het startlokaal bleek een erg oubollig donkerbruin caf te zijn te Boekelo, met zelfs nog een toilet met stortbak erboven. (zon kreng die blijft lopen als je verkeerd aan het touwtje trekt) Hennie probeerde te praten met een plaatselijke EHBO er, tijdens de koffie, verstond hem niet en zei toen maar dat hij aan haar verkeerde oor zat.

Toen Jolanda ons allemaal had ingeschreven konden we beginnen om 5 voor 10u. Eerst maar de 6 km en daarna de 20 km doen. Na een halfuurtje was de mist opgetrokken en konden we de Grolschfabriek , waar we langs liepen, goed onderscheiden. Eerder met andere wandelaars gezamenlijk op een idyllisch bruggetje geposeerd. Bij een leuk huisje met rood/groene luiken hoorden we een eigenaardig tok-tok geluid, dat pas stopte toen we eraan voorbij waren. Het was een parelhoender, zittend tegen de groene deur, die de boel bewaakte! Na een Theetuin in winterslaap trekken we over wat landweggetjes en door een laagbouw woonwijk alvorens aan te komen bij de Boekelose Stoomblekerij, een historisch overblijfsel uit de tijd van de Enschedese textielfabrieken. Ontstaan door de gunstige ligging van 3 beekjes en de spoorlijn Winterswijk- Hengelo/Enschede. Hierna was het rondje van 6 km gedaan en kon de 20 km tocht beginnen. Nu gingen ook wij linksaf, aan de Winterhaarweg, waar eerder de andere wandelaars heen liepen, staken daar de weg over en weer een zandpad op. Patricia ging de driehoekige hutten eens nader bekijken die we vanuit de bus al zagen. Het waren geen hondenhokken zoals ze veronderstelde, maar hoogspanningshutjes met verboden toegang en mijnregelement erop. Na wat mooie hoeves en door een bos met een herstelde waterplaats voor hout (zie streekeigenhout.nl) op t Landgoed hof te Boekelo, komen we uit op de Haaksbergerstraat, die we over moeten om de weg te vervolgen naar een oude Watermolen met een echt houten rad. Het water stroomt er heel snel langs al staat het rad stil; het is wel een prachtig plaatje. Na dit gebied dat Twickel heet, komen we in de plaats Beckum aan,waar het Caf Halfweg ons verwelkomt voor de rust om ca 13.00u. Het rode kruis is er aan het prikken en ik denk, ik zal mijn blaar ook maar eens laten behandelen. Word ik nog onwel ook,het duurde te lang en ik was aan eten en drinken toe. Spijt als haren op mijn hoofd. Die 10 km die we nog moeten afleggen hierna, is pijnlijker dan voor er geprikt was.

Na een halfuur rust ben ik in ieder geval weer opgeknapt en kunnen we weer verder. Jolanda ziet gelukkig de pijl aan de overkant van de weg. Moet zeggen dat er uitstekend gepijld is door de vereniging. Dit weggetje leek net doodlopend zo langs een boerderij en hadden we zeker over t hoofd gezien. Weer trekken we door Landgoed Twickel hierna. We lopen over een paar erven achterlangs en zien terugkijkend, pas hoe mooi het daar is aan de voorkant. Patricia neemt een foto van een schaap met 2 lammetjes. Als we dit gebied achter ons laten zijn we weer te Beckum en komt de Stoomblekerij van Boekelo weer in zicht. Om 15.40u zijn we alweer terug, wat vroeg genoeg is omdat we om 16.00u pas weer vertrekken naar Aalsmeer.

Een mooie tocht was dit weer ;met wetenswaardigheden, maar van mn blaren blijven ze af voortaan.

Lenie van Leeuwen.